102-jarige WOII overlevende ontmoet familie nadat hij dacht dat ze in 1944 waren overleden(2 minuten lezen)

De Holocaust.

Met slechts één woord kun je een willekeurig aantal gevoelens oproepen, variërend van angst en verdriet tot woede.

Miljoenen onschuldige levens werden systematisch van het bestaan ​​geblust.

Kinderen werden gereten van hun moeders, oudere mannen en vrouwen werden naar vernietigingskampen gestuurd, kwetsbare mensen werden onderworpen aan gruwelijke experimenten. Iedereen met de ‘verkeerde’ mening werd gemarteld of gedood, vaak beide.

De Holocaust. Een donkere vlek in de geschiedenis van de wereld.
 
In 1939 woonde de 24-jarige Eliahu Pietruszka met zijn gezin in Warschau, Polen.

Toen de Tweede Wereldoorlog uitbrak en de nazi’s Polen binnenvielen, vluchtte Eliahu naar de Sovjet-Unie. Hij liet zijn ouders en tweelingbroers Volf en Zelig – beiden negen jaar jonger dan hij – achter zich.

De rest van zijn familie werd gedeporteerd uit de getto in Warschau naar de vernietigingskampen van de nazi’s. Als gevolg hiervan geloofde Eliahu dat iedereen waar hij van hield was vermoord in de gaskamers.

Maar in het midden van de oorlog ontving Eliahu een bericht van een van zijn broers. Volf slaagde erin hem te laten weten dat hij was ontsnapt uit het concentratiekamp waarin hij werd vastgehouden.

De broeders hielden een tijd contact, maar de tragedie zou snel weer toeslaan. Volf werd door de Russen naar een Siberisch werkkamp gestuurd en dus, nogmaals, dacht Eliahu dat zijn broer zeker zou sterven.

“Ik was er absoluut van overtuigd dat hij niet meer leefde”, zei Eliahu.

Eliahu zelf ging wonen en trouwen in Rusland. Hij concludeerde dat zijn hele familie was uitgeroeid door de verschrikkelijke gruweldaden die in de oorlog waren gepleegd. In 1949 verhuisde hij naar Israël om een ​​nieuw leven te beginnen. Hij dacht vaak aan het gezin dat hij had verlaten en zijn hart was een voortdurende open wond – hoe kon de wereld zo’n kwaad bevatten?

Er gingen tientallen jaren voorbij … en toen gebeurde er een wonder.

Een paar maanden geleden ontving de kleinzoon van Eliahu, Shakhar Smorodinsky, een e-mail van een neef in Canada die haar stamboom had onderzocht. Hij had naar de website van Yad Vashem gekeken; een database met pagina’s met getuigenissen van enkele van de Joodse slachtoffers van de Holocaust.

Ontdekt door toeval

De neef ontdekte al snel iets geweldigs. In de database was er een getuigenis van Volf uit 2005.

Het bleek dat Eliahu’s broer het Sovjet werkkamp toch had overleefd. Hij vestigde zich daarna in Magnitogorsk, een industriële stad in het Oeralgebergte. Hij werkte de rest van zijn leven als bouwvakker en kreeg een kind – een zoon die hij Alexandre noemde.

Shakhar wist contact op te nemen met Alexandre. Hij was geschokt toen hij hoorde dat hij familie had waar hij nog nooit van had geweten. Hij stemde erin toe naar Israël te reizen om zijn oom, Eliahu, te ontmoeten.

De bijeenkomst was buitengewoon emotioneel voor alle betrokkenen. Eliahu en Alexander omhelsden elkaar, beiden probeerden en faalden om de tranen tegen te gaan.

“Ik heb 70 jaar gewacht om je te zien!” Vertelde Eliahu aan Alexandre. “Je bent een kopie van je vader.”

‘Ik had nooit gedacht dat dit zou gebeuren,’ zei Alexandre tegen zijn oom.

Helaas stierf Volf in 2011, op 88-jarige leeftijd. Hij heeft nooit geweten dat zijn oudere broer de oorlog had overleefd. Hoewel Eliahu bedroefd is dat hij zijn broer nooit meer te zien krijgt, is hij blij met de erfenis die hij achterliet.

“Het maakt me zo blij dat mijn broer iets achterliet, en dat is zijn zoon,” vervolgde Eliahu.

Bekijk hieronder de emotionele video.

Eliahu en Alexandre wisten pas een paar maanden geleden van elkaars bestaan. Nu is hun nieuwe band een onverbrekelijk iets.

Deel dit artikel alsjeblieft als hierdoor bent ontroerd. Vergeet nooit de tragedie die de Holocaust was!

Wat vind jij? Reageer hieronder